Jan Jakub Gräber
Biografia
Jan Jakub Gräber urodził się 10 czerwca 1664 roku w Gołdapi, w rodzinie pisarza miejskiego Walentego Gräbera. Jego edukacja rozpoczęła się w szkole parafialnej w Ełku, a następnie w szkole katedralnej w Królewcu. W latach 1683-1688 studiował teologię na Albertynie, uniwersytecie w Królewcu.
Po ukończeniu studiów, od 1689 do 1696 roku pełnił funkcję diakona i kaznodziei polskiego w Giżycku. Następnie w 1696 roku został diakonem, a w latach 1711-1729 proboszczem polskiej parafii ewangelicko-augsburskiej na Steindamm w Królewcu.
Gräber był aktywnym wydawcą pism religijnych. W 1708 roku opublikował drugie wydanie polskiego kancjonału Skrodzkiego i Mortzfelda, wzbogacone o własne tłumaczenia z języka niemieckiego. Wydanie to spotkało się z krytyką z powodu licznych błędów drukarskich, które sprostował w erracie z 1710 roku. W 1727 roku wydał zbiorek przetłumaczonych przez siebie pieśni. Przygotowywał również nową polską edycję Biblii, która jednak nie została ukończona.
W życiu prywatnym Gräber był trzy razy żonaty i doczekał się łącznie dziewiętnaściorga dzieci. Zmarł 3 marca 1729 roku w Królewcu.