Jan Jakub Gräber

Duchowny luterański, wydawca pism religijnych
10.06.1664 03.03.1729 Gołdap

Biografia

Jan Jakub Gräber urodził się 10 czerwca 1664 roku w Gołdapi, w rodzinie pisarza miejskiego Walentego Gräbera. Jego edukacja rozpoczęła się w szkole parafialnej w Ełku, a następnie w szkole katedralnej w Królewcu. W latach 1683-1688 studiował teologię na Albertynie, uniwersytecie w Królewcu.

Po ukończeniu studiów, od 1689 do 1696 roku pełnił funkcję diakona i kaznodziei polskiego w Giżycku. Następnie w 1696 roku został diakonem, a w latach 1711-1729 proboszczem polskiej parafii ewangelicko-augsburskiej na Steindamm w Królewcu.

Gräber był aktywnym wydawcą pism religijnych. W 1708 roku opublikował drugie wydanie polskiego kancjonału Skrodzkiego i Mortzfelda, wzbogacone o własne tłumaczenia z języka niemieckiego. Wydanie to spotkało się z krytyką z powodu licznych błędów drukarskich, które sprostował w erracie z 1710 roku. W 1727 roku wydał zbiorek przetłumaczonych przez siebie pieśni. Przygotowywał również nową polską edycję Biblii, która jednak nie została ukończona.

W życiu prywatnym Gräber był trzy razy żonaty i doczekał się łącznie dziewiętnaściorga dzieci. Zmarł 3 marca 1729 roku w Królewcu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Opublikowanie drugiego wydania polskiego kancjonału Skrodzkiego i Mortzfelda (1708)
Wydanie zbioru przetłumaczonych pieśni (1727)
Pełnienie funkcji proboszcza polskiej parafii ewangelicko-augsburskiej na Steindamm w Królewcu
Przygotowanie nowej polskiej edycji Biblii

Ciekawostki

Był trzykrotnie żonaty i miał łącznie 19 dzieci.
Jego pierwsze wydanie kancjonału zawierało liczne błędy drukarskie, które poprawił w erracie.
Studiował teologię na Albertynie, znanym uniwersytecie w Królewcu.

Udostępnij